Köpekleri daha çok severim. Ama köpek istemiyorum. Kedi istiyorum.
Kediler daha bencil oluyor. Zeki, ama laf dinlemiyor. Daha karakterli geliyor bana, sanki.
Köpek severken nasıl oldu da kediye döndüm? Zevklerim mi değişti, ya da ben mi?
Yoksa ikisi de aynı şey mi?
Yoksa benim yine malum günüm yaklaşıyor mu da yine böyle ne istediğini bilmez bir halde miy miy miyavlıyorum?
Kendi bildiğini yapan, ona buna -hatta bana- kulak asmayan bir hayvanım olsun.
Bengal kaplanlarını severim ben. Kaplan gibi olsun. Resmini de buldum internette, aynı şöyle istiyorum:
Ona "Richard Parker" diyeceğim.
6 comments:
Kedi olur.. kedi doğru karar.. evet kedi..
Gercekten cok alakasiz olmus ama iyi olmus :) Bende köpekleri daha cok seviyorum. Ileride bahceli bir ev ve kocaman bir köpek hayali kuruyorum. :)
Oturdugum apartmanda birakin kediyi, cocuk bile yasak. Kira sozlesmesinde var. Daha tasinirken ev sahibi erkek arkadasimla bana bakip "Yalniz bebek yaparsaniz dogurmadan once cikmanizi rica edecegim" dedi utana sikila. "Soz valla yapmayacagiz oyle bi'sey" dedik rahatlattik:)
Bu durumda Richard Parker beni biraz bekleyecek. Iliskimiz yasalara aykiri simdilik :P
Ben de istiyorum bi kedim olsun ama annem istemiyor evde. Ablamın var ben de sık sık gidip mıncıklıyorum onu :) Çok özlüyorum, nasıl da seviyorum ya bak yine özledim :)
:)) Ah ben kedi alsam annem gelmez, kapimin zilini bile calmaz :)
Kopek sahipleri, kedi sahiplerinden daha sosyal ve disa donuk oluyor -benim izlenimim boyle. Dogru bir genelleme mi olabilir mi acaba...?
Post a Comment