... hangi işte ustayım?
HİÇ BİR İŞTE! (Bu noktada bağırdığımı farzedin ama üstünüze alınmayın)
Hala aynı tas aynı hamam: istemediğim bir işte çalışıyorum, iş arıyorum, CV ve kapak yazıları yazıyorum, vır vır vır... Hayatım pek neşeli (!), aman çok dolu dizgin (!), tatilsiz, yalnızzzz... Enişteniz başka bir şehirde bir kaç aylık bir proje üstünde çalışıyor. Etrafta uğraşacak kimse olmadığı için akşam 9 dedin mi benim uykum geliyor. Kuzey yarımkürenin bir hayli kuzeyinde bulunduğumdan hava 10'a kadar aydınlık. Dışarıda hala güneş varken ben gıdak gıdak yatıyorum. Ne kitaplar filmler arkadaşlar denedim de iflah olmadım.
Ee diyeceksiniz ki sen dükkanı niye kapatmıştın, niye şimdi açtın... "Düşünmek" için kapatmıştım ama baktım düşünmeye ayırdığım tüm zamanlarda uyuyorum, "Şüphesiz ki yazmak uykudan daha hayırlıdır" dedim yine açtım dükkanı.
Evet iş bulamadım. Hiç resim de yapmadım. Pasta bile yapmadım. Bir ara nehirler taştı şehri su bastı, eve 3 gün giremedim... Başka bir ara da Ottawa'ya gittim, gezdim... Yeni arkadaşlıklara başladım; yaramayanları ise davul zurna eşliğinde çöpe attım -sanırım yaptığım en yararlı şey buydu. Kanada'da ömür billah oturum ve çalışma vizesi alabildim bir de, o kadar. Böylelikle giriş çıkışlarda tekrar tekrar vize isteme işkencesine son. Buna Permanent Residence deniyor. Vatandaşlık değil. Burada üniversiteye gitmişseniz ve belli bir süredir aynı şirkette çalışıyorsanız başvurup alabildiğiniz bir hak bu.
Türkiye'ye oy vermek için kesin geleceğim ama o ayrı :)
Geleceğim evet, geleceğim... Ama Permanent Residence kartım postayla elime geçmeden ülkeden çıkamıyorum, ve Kanada konsolosluk ve göçmenlik ofisleri grevde, iyi mi! Neymiş efendim, maaşları yetersizmiş. Peh, soruna bak! Türkiye'de neler neler oluyor da gıkları çıkmıyor. Benim kartımı gönderdikten sonra girselerdi greve... Ben annemi özledim! :(
İzninizle depresyonuma geri dönüyorum. Haftaya yine bir mülakatım var, ona çalışacağım ve istediğim gibi bir iş bulana kadar -sanki dünyanın en büyük sorunu buymuş gibi- kafanızı kariyer sorunlarımla ütüleyeceğim. Blogumun yeni misyonu bu.
Agresifim ama olacak artık o kadar.
2 comments:
Istedigin gibi ütüle kafami. Zira ben senin yazdiklarini büyük bir zevkle okuyorum ve neden bu kiz yazmiyor diyorum. Sevgiler.
:)) Tesekkur ederim:)) Bazen "Su bu olana kadar onu bunu yapmayacagim" derim kendime yasaklar koyarim. O olmasini istedigim seyler olmayinca da "Eeeeh yetti bea!" der yasaklari kaldirirm -ki cok sik yapmam bunu. Boyle bir sey oldu simdi. Umarim haftaya mulakatim guzel gecer...:)
Post a Comment